วันศุกร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2556

นัสรูดิน คนเจ้าสำราญ ๑




                                    นัสรูดิน


 รู้จักมาหลายปี แต่ก็ไม่รู้ว่า นัสรูดินเป็นใคร และอย่างที่รู้ ๆ กันชาติต่าง ๆ กล่าวอ้างว่า นัสรูดินเป็นชาติของตน ไม่ว่าจะเป็น ฝรั่งเศส กรีก อาหรับ(อิหร่าน) ฯลฯ ตุรกี ถึงกับจัดงาน "วันนัสรูดิน" เป็นงานประจำปี  รัสเซียนับถือว่า  เป็น "วีรชนของประชาชนแห่งสหภาพโซเวียต"
และได้สร้างเป็นภาพยนตร์  ส่วนจีนปัจจุบันนิยมอ่านกันแพร่หลายทั่วประเทศ

                                                 ฯลฯ


หลายคนบอกว่า  นอกจากเขาจะช่วยให้จิตใจของผู้อ่าน  เฮฮา "....แต่สิ่งที่ได้รับ คือ ความบ้า ถึงกระนั้น เมื่อค้นหาปัญญาที่ลึกกว่านี้ก็หาไม่ได้ในที่อื่น

นัสรูดินเป็นใครไม่รู้ รู้แต่ว่า เขาอยู่ในใจของเราทุกคน


                                                          เรื่องที่่ ๑
                                     
                                                      (สูญทั้งชีวิต)

เมื่อครั้งที่นัสรูดินมีอาชีพเป็นคนนำคนท่องเที่ยวนั้น   คราวหนึ่งมีครูผู้ช่างซักถามคนหนึ่ง  มาว่าจ้างให้นัสรูดินนำเที่ยวทางเรือ  แต่ก่อนลงเรือ  แกช่างหาเรื่องราวมาถามนัสรูดินมากมาย จนนัสรูดินเองก็ไม่ค่อยอยากจะตอบ  ตอนหนึ่งขณะที่เรือลอยเท้งเต้งอยู่กลางน้ำครูก็ถามว่า


" อาชีพนี้ลำบากมากไหม? "

" ไม่หรอก"   นัสรูดินตอบ

" แล้วแกเคยเรียนหลักไวยากรณ์ไหม? "  ครูถามต่อ

" ไม่เคย"  นัสรูดินตอบอย่างลำคาญ

" ถ้าอย่างนั้น ชีวิตของเจ้าก็สูญไปครึ่งหนึ่งแล้วเชียวรู้ไม๊ "

นัสรูดินหาตอบประการใดไม่  ไม่ช้านัก  เกิดลมพายุจัดเรือลำน้อยโคลงและน้ำเริ่มเข้าเรือ 

" ครูครับ  ครูเคยเรียนวิชาว่ายน้ำไม๊ครับ? "

" ไม่เคยหรอก "   ครูตอบ

" ถ้าอย่างนั้น  ชีวิตของครูทั้งชีวิตต้องสูญแล้วเพราะเรือกำลังจะล่ม "


                       __________________________


                                                           เรื่องที่ ๒

                                                         (ข้าถูกเสมอ)


 " คนที่มีเหตุผลมักจะเห็นเหมือน ๆ กัน "  ข่านแห่งสมากันต์เอ่ยกับนัสรูดิน  "ก็จริงอยู่ แต่คนที่มีเหตุผลที่ว่านั้น" นัสรูดินตอบ     " เป็นเพราะ บางคนมักเห็นอะไรเพียงด้านเดียว  ทั้ง ๆ ที่มีความสำคัญทั้งสองด้าน "


ขานไม่เชื่อ  จึงเรียกประชุมปวงปราชญ์ราชบัณฑิต  ได้อภิปรายกันมากมาย  ทุกคนลงความเห็นว่า  นัสรูดินพูดไร้สาระ


วันต่อมา  นัสรูดินขี่ลาไปรอบ ๆ เมือง ด้วยการขี่หันหน้าไปทางหางลา  เมื่อมาถึงหน้าวัง  ข่านกำลัง นั่งประชุมพร้อมปวงปราชญ์  นัสรูดินกล่าวขึ้นว่า

" ข้าแต่ท่าน  ได้โปรดถามคนเหล่านี้ดูเถิดว่า  เขาได้เห็นอะไรบ้าง "

เมื่อถูกถามเช่นนั้น  ปราชญ์ทั้งหมดก็ตอบว่า  " มีคนขี่ลาแบบหลังเป็นหน้า "


" นั่นแหละคือจุดที่ข้าต้องการ "  นัสรูดินกล่าวต่อทันที  " ก็คนพวกนี้ไม่มีใครเลยที่เห็นว่า  ข้าขี่ลาถูกทางแล้ว  แต่ลามันเดินผิดทางเอง "



                                     ___________________________

                                                            เรื่องที่ ๓ 

                                                       (ปรัชญาการให้)

 เพื่อนคนหนึ่งของนัสรูดินรักเงินอย่างมาก   และที่สำคัญไม่เคยหยิบยื่นอะไรให้ใครเลย ไม่ช้าไม่นาน  เขาจึงร่ำรวย


วันหนึ่ง  เขากับเพื่อนเดินไปตามชายฝั่งแม่น้ำ  เพื่อนผู้นั้นลื่นและตกลงไป  เพื่อน ๆ วิ่งไปช่วยเขา  เพื่อนคนหนึ่งคุกเข่ากับพื้นดิน  ยื่นมือออกไปแล้วพูดว่า


" ยื่นมือแกมาให้ข้า  ข้าจะได้ดึงแกขึ้น "


หัวของผู้มั่งคั่งผลุบ ๆ โผล่ ๆ   แต่ก็หายื่นมือให้เพื่อนไม่  เพื่อนอีกคนหนึ่งพยายามอย่างเก่าอีก

ครั้งก็ปรากฏเหมือนเดิม


ถึงคราวนัสรูดิน  เขาพูดขึ้นว่า  "  เอามือข้าไปซิ  ข้าจะฉุดขึ้นเอง "   ชายผู้ร่ำรวยรีบฉวยมือนัสรูดิน  นัสรูดินจึงฉุดเขาขึ้นพ้นน้ำ


"พวกแกไม่รู้จักเพื่อนของข้าดีพอ"   เขาพูดกับเพื่อน ๆ   " เมื่อแกพูดคำว่าเอามา  กะเขา เขาจะไม่ยอมทำตาม   แต่ถ้าแกว่าเอาไป  เขาจะรีบรับที่เดียว "




                                          ________________________

                                                                                                                                                                                      Sampan Chanpa





 









 

 







 




 

 

 

 

 
 

       
             

1 ความคิดเห็น: